شمیم مهدی

ادم ها با افکار و اعتقادات و حرف هایشان شناخته می شوند!

شمیم مهدی

ادم ها با افکار و اعتقادات و حرف هایشان شناخته می شوند!

شمیم مهدی

هر آدمی یه سری افکار و اعتقادات داره که دوست داره دیگران از اون ها با خبر باشن!
ما هم یه ادمیم مثل بقیه!
-------------------------------------
شخصیت شناسی حقیقی و ایده آل: یک خانم متاهلِ متعهدِ دانشجوى مسلمانِ شیعه ی ایرانی!
شخصیت شناسی واقعی و ساده: قصدمون رسیدن به حالت ایده آله اما خب تا رسیدن به اون موقعیت راه بسیار است.
-------------------------------------
اینجا شاید شبیه مدینه فاضله باشه.
گاهی از خود حقیقی من خیلی بالاتره اون قدر که حق دارن دوستان اگر بگن این دیگه کیه! چقدر تناقض داره! یه چیزی میگه و چیز دیگری عمل می کنه.
من فقط دوست دارم شبیه این نوشته ها بشم... همین...

******************************
هر چند همچون قطره ام، دستم به دریا می رسد/ بسیار ناچیزم ولی، نسلم به زهرا می رسد
او بی کران بحر عطاست، از خاندان «هل اتی» است/ بر کافران هم فیض او، در دار دنیا می رسد
او مومنان را مادر است، لطف خدا را کوثر است/ با این همه سائل یقین، هنگام اعطا می رسد

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
پربیننده ترین مطالب
پیوندها

به نام خدا
سلام
**************************
بچه ها اولى که راه میفتن خیلى سریعن.
کافیه یه لحظه حواست پرت بشه میبینى نیست و باید بدویى دنبالشون.
ولى هر چى ادم وزنش زیاد میشه (چه توده ى بدنى چه توده ى ذهنى و چه روحى) سرعتشم کم میشه.
کند میشه شاید هم تنبل میشه
در حالى که این وزن زیاده کاذبه.
ینى خیال میکنیم که دیگه خیلى سنگین شدیم و طاقت ادامه ى مسیر نداریم
یا خیال میکنیم که دیگه الان ته علم و ادب و ایناییم
اخه اگه واقعا نگاه کنیم بالاخره از ما بالاتر هست. از علما و فضلا و ادبا بگیر تا برسى به ذات احدیت
ینى اصن هیچ بهانه ایمون براى پیش نرفتن پذیرفته نیست!
تازه خود خدا که میگه هر چى بیشتر بیاى میفهمى تو فقیرترینى و من غنى ترین (به فهم من)
حالا چرا ما سست میشیم...؟ چى کار باید کرد...؟
************************
خدایا...
ما رو از بندگان عام به بندگان خاصت برسون...
ما رو از ارزاق خاص خودت بهره مند کن...
ظرفیت درکشونو بهمون بده...
*
خدایا به امید تو...!

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ شهریور ۹۷ ، ۱۲:۴۸

به نام خدا
سلام
**************************
منِ خارج شده از یک مدرسه ى معروف به مذهبى، قطعا مثل خیلى هاى دیگه با دیدن تغییر و تحولات آدم ها برام سوال ایجاد میشه. سوال از این که چى شد که بعد از ١٢ سال آموزش و کنترل به اضافه ى تلاش هاى خانواده (که متاسفانه کم شده) همچین بچه هایى خارج شدن؟! این سوال چند بعد رو مد نظر قرار میده؛ رویکرد و روش مدرسه، رویکرد و روش و دغدغه هاى خانواده، خود دانش آموز فارغ شده از مدرسه.
قبل تر ها که به این موضوع فکر کرده بودم دنبال بررسى و آسیب شناسى مدرسه بودم. شاید قبلا هم نوشته باشم که مدارس شاخص تهران که روشنگر دخترانه ش رو و امثال علوى پسرانه ش رو در بر میگیرن نیاز به یه ارزیابى دارن. اما کو تا این کار صورت بگیره و نتیجه مشخص بشه. هم زمان زیاد میخواد و هم انرژى که از حوصله ى من خارجه. از کلاس اخیر سنجش ارزشیابى مبتنى بر مصرف کننده (الگوى اسکریون / هدف آزاد) مناسب تر به نظرم رسید که باز در حال حاضر پیگیریش ممکن نیست.
اون چیزى که بررسیش راحت تر و زود بازده تره و میتونه اقلا دانش آموزان فعلى رو نجات بده عوامل مربوط به خودشه.
حالا ببینیم دانش آموز کیست؟ کسى است که از بدو ورود به مدرسه در معرض بمباران اطلاعات است. آن چه اصولا پیش از مدرسه به صورت غیر مستقیم از خانواده باید دریافت کرده باشد، به صورت مدون و مکتوب و کمى تا قسمتى علمى در مدرسه دریافت مى کند. علم اعم است از دین و مباحث تحربى و نظرى. بخش مهم براى ما دین است که هم میخواند و امتحان مى دهد، هم در رفتار معلم و مربى و مدیر مى بیند، و هم از سنى به بعد خودش عمل مى کند. ١٢ سال به همین روش پیش مى رود. طبق کتب دینى بعد از ١٢ سال به مباحث اعتقادى عمیق دیگر رسیده است و باید براى خودش یک پا متدین باشد. چى میشه که متدین نمى مونه؟

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۲۲

به نام خدا
سلام
*****************************
عصر، عصر سرعته. از کجا میگم؟ چیزهای زیادى وجود دارند که به نمایندگى ویژگی های یک دوره رو به یدک میکشن. چیزهایی که برا همه ملموسن. قابل فهم و تجربه شده ن.
مثلا تو حرف زدنامون. سرعت شده ویژگی مثبت هر کلمه ای. زودجوش، زودپز، زودخور (معادل فست فود)، زودرو (مثلا مترو که تو ترافیک گیر نمیکنه، البته بیشتر به موتور اشاره داره)، زودبازده و...
همین حرفا تو عمل هم اثر میذارن و تشکیل دهنده ی عناصر فیزیکی اند. به جز زودبازده که یه مقدار انتزاعیه بقیه نمود مادی هم دارن.
دیگه مثل چی؟ مثل سرعت پیشرفت. پیشرفت علم، پیشرفت تکنولوژی، پیشرفت کمیت. این که میگم کمیت چون به نظرم کیفیت نمیتونه به سرعت نور پیشرفت کنه زمان میبره.
اینا دیگه رفتارین. من تند حرف میزنم. عجولم. زود میخوام به جواب برسم.
شاید بهتر باشه به جای عصر سرعت، بگم عصر زود(بودن/شدن)
حالا این حرفا به چه درد میخورد؟ شاید به درد این که بخوای زود به این سوال پاسخ بدی که چرا ادمای امروزی تلاش نمیکنن؟ چرا دنبال جهاد علمی نیستن؟ چرا درس نمیخونن؟ و هزارتا چرای دیگه که تو ذهن اساتید میگذره.
******************
خدایا شمام مارو زود از پل صراط رد کن. زود به راه راست هدایت کن. زود حسابرسی کن و زود ببرمون بهشت.
********
خدایا به امید تو...!

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ ارديبهشت ۹۷ ، ۲۳:۰۴